Een vrouw met doorzettingsgeloof

21 Jezus reisde weer verder. Hij ging naar het gebied van Tyrus en Sidon. 22 Een vrouw uit dat gebied kwam naar Jezus toe. Ze was niet Joods. Ze riep tegen Jezus: ‘Heer, Zoon van David! Heb medelijden met mij! Mijn dochter heeft een kwade geest in zich, het gaat heel slecht met haar.’ 23 Maar Jezus reageerde niet. De leerlingen zeiden tegen Jezus: ‘Stuur die vrouw alstublieft weg. Ze loopt maar achter ons aan te schreeuwen.’ 24 Jezus zei: ‘God heeft mij de opdracht gegeven om alleen naar de mensen van Israël te gaan. Want zij zijn net verdwaalde schapen.’ 25 Maar de vrouw kwam dichterbij en knielde voor Jezus. Ze zei: ‘Heer, help mij toch!’ 26 Jezus antwoordde: ‘Je moet het brood voor de kinderen niet aan de honden voeren.’ 27 De vrouw zei: ‘Inderdaad, Heer. Maar er vallen ook stukjes brood onder de tafel. En dat mogen de honden opeten.’ 28 Jezus zei tegen haar: ‘Je hebt een groot geloof. Wat je gevraagd hebt, zal gebeuren.’ En vanaf dat moment was de dochter van de vrouw beter.

We lezen verder in Matteüs. Hij schrijft zijn evangelie vooral voor christenen met een Joodse achtergrond. Eerst vormden ze een aparte groep binnen het Joodse geloof, maar steeds meer werd duidelijk dat de verschillen erg groot waren. In Matteüs voel je die spanning. En hier zie je de spanning ook bij Jezus zelf, wanneer Hij zegt dat Hij alleen is gekomen voor de mensen van Israël. Maar deze niet-Joodse vrouw laat zich door Jezus’ opmerking niet uit het veld slaan: zij weet dat het goede nieuws ook voor haar is!

Herken jij momenten waarop het lijkt alsof God niet antwoordt? Wat doe je dan?

Matteüs 15:21-28